Stichting Earlybirds Den Bosch | Guus

Langzaam werd hij wakker want het begon tijd te worden voor een voeding. Maar voor dit heerlijke moment van de dag moest hij nog verschoont en gewogen worden. Guus vond het prima, keek om zich heen of staarde zijn ouders verwonderlijk aan. Verschonen en wegen is best een tijdrovende taak want het is allemaal zo klein en je moet rekening houden met plakkertjes en draadjes.

Guus dronk steeds meer uit de fles en kreeg de rest van de voeding via de sonde. Nu had hij tijdelijk geen sonde en de hoop was dat hij zijn flesje helemaal leeg zou drinken, het zou de eerste keer zijn!
Langzaam en geduldig begon hij te drinken. Bijna zonder te knoeien kwam hij al over de helft. Voor de ouders was het nog aftasten of hij toen te moe was om te drinken of dat hij geduldig even tussendoor moest uitbuiken. Maar na een paar keer proberen pakte hij de speen weer en dronk rustig verder en verder. Wat fijn dat hij dat zo eventjes deed! Weer een stap verder kleine man, al verwacht niemand van je dat je dat zo blijft doen natuurlijk. Dadelijk, over een jaar, tut jij zo grote flessen pap weg :-)

Guus ga zo door, sterk aan zodat je buiten met je neus boven een warme deken kan voelen hoe koud het daar is. Liefs, Hiske.